Temmuz 2004 Diyarbakır 500 Evler Lisesi Yardım Kampanyası   TOLGA BİLEZİK'İN ORJİNAL MESAJI ******************************************** Diyarbakırdan umutsuzca selamlar Nasılsınız? Sizi bizimle ilgilenmeye davet etmeye hakkım olduğunu zannetmiyorum ama anlayışlı olacağınızı düşünerek yardımlarınızı bekliyorum. Ben Diyarbakır 500evler Lisesi Müdürü olarak görev yapmaktayım. Adım Tolga BİLEZİK. 1972 İstanbul Üsküdar doğumluyum. 1996 yılından beri gururla ve şerefle mesleğimi icra etmekteyim. 26/11/2002 tarihinden beridir de müdürlük görevini yürütmekteyim. Size nereden başlayacağımı bilemiyorum. Sıkıntılarımızla sizi boğmak veya hergün gelen klişeleşmiş maillerden biri olarak kalsın istemiyorum. Bu mailimi sizde bir iki arkadaşınıza gönderirseniz sıkıntılarımızı paylaştığımız için azalır düşüncesindeyim. Okulumuz 2002/2003 eğitim öğretim yılında açıldı. Devlet imkanları ile yaptırılmış 21 derslikli fiziki şartları iyi olan bir okul. Öğretmen sıkıntımız yok çünkü valiliğimiz ve Milli Eğitim Müdürlüğümüz bu konuda hassaslar. Bizim sıkıntımız bilgiye ulaşamamak. Bırakın interneti, daha bilgisayarın nerden açılıp kapanacağını bilmeyen öğrencilerimiz var. Dikkatinizi çekerek söylüyorum, bu evlatlarım lise öğrencisi, onlardan teknolojiyi en iyi şekilde kullanmalarını bekliyoruz ama imkan sunamıyoruz. Kan ağlıyorum. İçim acıyor, imkansızlıklar belimi büküyor. Evden getirdiğim bilgisayarımla bütün öğrenci öğretmen ve yazmanlarımız iyi kötü bir yazıcı ile idare etmeye çalışıyoruz. O da çökecek diye korkuyorum. Bakanlığımızın tahsis ettiği bilgisayarımızı henüz alamadık. Gelse nispeten rahatlayacağız. Öğrencilerime bir bilgisayar laboratuvarı kurmak, iyi donanımlı bir kütüphane ile onların derslerine yardımcı olabilecek bir ortam yaratabilmeyi bana inşallah sesimi duyanlar sağlayacaktır. Çocuklarımı tanımanızı o kadar isterdim ki, pırıl pırıl okuma sevdalısı Atatürk İlke ve İnkılaplarına bağlı gençler. Şiiri, çiçeği, böceği, insanı seven Anadolu daha doğrusu Güneydoğu Anadolu gençliği, onlara bir fırsat tanırsak var ya anlatamam....... Çoğu çevre köylerden geliyor benim çocuklarım. Ama nasıl gelip gittiklerini bir ben bir de Allah bilir. Malumunuz Liseler Taşımalı eğitim kapsamında değil. O yüzden kendi imkanları ile gelip gidiyorlar. En yakın köy 15km. Anayola çıkmak için 2-3 km yürüyeni bile var. Hele kışın çektiğimizi anlatamam. Birgün hiç unutmuyorum yoğun tipi vardı. Dersimiz bitti evlatlarımızı uğurladık. Günlük işlerimizi yapıp biz de mesaimizi bitirdik. Son kontrollerden sonra biz de çıktık. Arabamla anayoldan evime doğru dönecekken halinde çocuklarımı gördüm. O soğuğa aldırmadan yanlarına koşarak gittim, birbuçuk saattir beklediklerini hiçbir aracın durmadığını araba çok zor bulacaklarını söylediler. Soğuktan moraran elleri ile birbirlerine sarılmış, gözleri nerdeyse ferini yitirmiş bir halde bana beklemememi söylediler. Ne mümkün götürmek istedim onları ama nasıl sığacaklardı küçücük arabaya. 14 kişiler. Bagaja bile bindirmeyi düşündüm. Ben bunları düşünürken bir minibüs yanaştı çocuklarımı bindirdim. Onlar uzaklaşırken yanaklarımda ayazda donan yaşlara aldırmadan yavaş adımlarla arabama doğru yürüdüm. Ardından bakamadığım çocuklarımı düşünmenin verdiği kasvet her yerimi kaplamıştı. İnanın bu satırları kalben ve ruhen yaşayarak sizinle paylaşıyorum. Maddi durumları gerçekten zayıf çocuklarımın. Bir kazakla koca kışı geçirmenin ne demek olduğunu sadece onlar bilir. Soğuktan moraran ellerini kalem tutabilmek için kalorifer peteğini neredeyse içine alacak kadar yakın oturuyor bu gençler. Hiçbir zaman şikayetçi olmadı aslanlarım, onlara en iyi eğitimi verebilmenin telaşında olduğumuzu biliyorlardı çünkü. Sizden istirham ediyorum bu mailimi yakınlarınızla paylaşsanız, onlara aynen gönderseniz, onlar da yakınlarına derken öncelikle çocuklarıma ve öğrenme azimlisi diğer evlatlarıma bir umut ışığı doğacaktır. SİZLERİ GÖRMESEM DE SEVİYOR VE HASRETLE KUCAKLIYORUM. YALNIZ OLMADIĞIMI BANA HİSSETTİRMENİZ DİLEĞİ İLE....... UMUDUNUZ UMUDUMDUR. TOLGA BİLEZİK 0 412 255 08 49 0 533 723 40 44  Diyarbakır 500 Evler Lisesi Yardım Kampanyası